Dag 17: Palermo – Genua – Binasco

We staan om 8:30 uur omdat de zee bijzonder onrustig is en dan bedoel ik echt dat je uit moet kijken niet uit bed te vallen; het is zo erg dat Marijke er zelfs een beetje misselijk van wordt Verwarde emoticon.

Tijdens het douchen wordt je letterlijk heen en weer geslingerd en je moet je best doen om op de been te blijven.

IMG_1871Als we beiden zijn aangekleed gaan we naar de lounge,waar Marijke het bij een kopje thee houdt en ik een kop koffie en een muffin neem.

We blijven daar, om de tijd te doden, een tijdje zitten lezen.

Tegen 12:00 uur lopen we terug naar onze hut.

We hebben ondertussen allebei trek en besluiten om weer naar het restaurant te gaan, waar we a la carte kunnen eten. We varen op dat moment ter hoogte van Corsica en de zee is ondertussen een stuk rustiger geworden.

IMG_1875IMG_1876

Waren we vorige keer bijna de enige in het restaurant, nu zijn er een tafel of tien bezet. Marijke kiest voor de Filetto Manzo alla Griglia en ik neem, net als op de heenreis, de Tagliata di Manzo. We nemen er deze keer één portie frites bij, want dat is voor zijn tweeën meer dan genoeg. Naast een fles water, bestellen we ook weer een fles Pinot Grigio.

IMG_1877IMG_1878

Het smaakt weer uitstekend, maar ruimte voor een toetje is er niet meer Knipogende emoticon. We gaan na de lunch naar de bar op de negende verdieping, waar ik alle tijd heb om het blog bij te werken en zo de tijd te doden. Marijke leest ondertussen een compleet boek uit!

Omdat het tegen 17:00 uur, als je formeel je hut moet verlaten, steeds drukker wordt en er bijna geen stoelen meer zijn, besluiten we dat Marijke eerst haar koffertje gaat halen en ik dat dan ga doen als zij terug is.

Nadat ik mijn koffertje heb gehaald, check ik nog even de hut en laat vervolgens de deur open staan, zodat men weet dat de hut schoongemaakt kan worden. De sleutelkaarten lever ik bij de bar in.

Het schip loopt langzaam de gaven van Genua in en samen met tientallen anderen, begeeft ik mij aan deck om foto’s te maken. Het is een graad of 18, maar voelt niet koud aan.

IMG_6710

IMG_6713IMG_6714

IMG_6722

IMG_6721IMG_6719

We lezen allebei nog wat, tot om 18:15 uur wordt omgeroepen dat we de bar moeten verlaten. Als er een tafel verder iemand opstaat, valt mijn koffertje en op dat moment realiseer ik me, dat ik gisteravond mijn iPad in de kast heb gelegd; ik daarnet nog in die kast gekeken, maar kan mij niet herinneren dat ik die gepakt heb!! PANIEK Verwarde emoticon. Ik heb weliswaar een backup gemaakt voordat we vertrokken en we zijn verzekerd, maar alle ellende er om heen; het kost ook altijd geld Bedroefde emoticon. Ik loop met Marijke snel terug naar onze hut en als we bij 6204 zijn, staat daar de deur van open, dus dat betekent dat ze daar nog niet hebben schoongemaakt; onze deur staat ook nog open …..Vingers gekruist Ik ruk de deur van de kast open en voel op de plank bovenin, achter de opstaande rand en ….. gelukkig; de iPad ligt er nog Emoticon die geheimen vertelt. Ik pak hem snel en stop hem in het koffertje, waarna we richting receptie lopen.

We kunnen deze keer met de roltrap naar beneden, waardoor we gelijk op Deck B uitkomen en maar één trap af hoeven om op Deck A te komen, waar de auto staat. Wij staan in de tweede rij, maar de auto’s zullen eerst achteruit moeten om daarna naar boven te kunnen rijden, dus dat zal nog wel even duren. Het is inmiddels bijna 19:30 uur.

IMG_1885IMG_1884

Het duurt ongeveer 15 minuten en dan kunnen ook wij keren en richting de uitgang gaan.

IMG_1887

Volgens het navigatiesysteem is het naar ons hotel, Il Castelletto in Bianasco, net ten zuiden van Milaan, 122 kilometer en zullen we daar ongeveer 5 kwartier voor nodig hebben. We zijn redelijk snel de stad uit en als we een ticket hebben gepakt bij het tolpoortje, begint het hard te regenen. De weg is weliswaar 4-baans, maar er is geen verlichting en het is wel een weg door bergachtig gebied met erg veel bochten, waardoor ik niet harder rijd dan 80 kilomter per uur.

Na een kilometer of 30 is de regen opgehouden en is er sprake van een reguliere snelweg, die nagenoeg geen bochten kent en kan er 130 kilometer per uur gereden worden. Om 21:00 uur bereiken we het hotel, waar ik de auto in de, gratis, parkeergarage achterlaat.

We blijken nog tot 22:30 uur in het restaurant terecht te kunnen; we gaan eerst naar boven om de bagage op de kamer te droppen. Het is een prima kamer; misschien iets gedateerd, maar alles is er, inclusief gratis WiFi.

IMG_1889IMG_1888

We nemen de lift naar beneden om een hapje te gaan eten. In het restaurant zijn nog best veel mensen aanwezig. Marijke neem rode wijn en ik een biertje. We krijgen van het huis een appetizer in de vorm van rauwe zalm en dat smaakt prima.

IMG_1890IMG_1891

Marijke neemt de pizza Rucola en ik kies voor de extra pikante pizza Non mi Toccara.

IMG_1893IMG_1892

We sluiten af met een dubbele espresso, waarna ik op de kamer nog even het verslag van gisteren online zet.

We kunnen morgenochtend vanaf 6:30 uur ontbijten en ik zet de wekker op 6:15 uur.

We hebben vandaag 125 kilometer gereden.

image

IMG_1882

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Van dag tot dag en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s